Οι κατηγορίες των φίλτρων αέρα καθορίζονται από δύο ευρωπαϊκά πρότυπα, το ΕΝ 779 για τα φίλτρα μέσης και υψηλής απόδοσης και το ΕΝ 1822 για τα φίλτρα πολύ υψηλής απόδοσης, τα οποία ονομάζονται και απόλυτα φίλτρα. Οι κατηγορίες στις οποίες διακρίνονται τα φίλτρα είναι τέσσερις, με αντίστοιχα λατινικά γράμματα το G για τα φίλτρα μέσης απόδοσης, το F για τα φίλτρα υψηλής απόδοσης και τα H και U για τα απόλυτα φίλτρα. Κάθε κατηγορία διακρίνεται σε διάφορες κλάσεις με έναν αριθμό.
Οι κλάσεις στις οποίες διακρίνονται οι κατηγορίες των φίλτρων αρχίζουν από τον αριθμό 1 και φθάνουν μέχρι τον αριθμό 17.
Όσο μεγαλύτερος είναι ο αριθμός τόσο μεγαλύτερη είναι η ικανότητα του φίλτρου να καθαρίζει τον αέρα.

Βαρομετρική μέθοδος(ASHRAE 52/76) για τις κλάσεις G
Μια καθορισμένη ποσότητα συνθετικής σκόνης ψεκάζεται στην παροχή του αέρα, μέσα από το φίλτρο που πρόκειται να δοκιμαστεί. Μετά από το φίλτρο που δοκιμάζεται είναι τοποθετημενο ένα απόλυτο φίλτρο. Η αύξηση του βάρους στο απόλυτο φίλτρο δείχνει την ποσότητα της σκόνης που πέρασε από το δοκιμαζόμενο φίλτρο, το οποίο μπορεί να αφαιρεθεί για να υπολογιστεί η ποσότητα της σκόνης που κρατήθηκε.

Χρωματομετρική, Ατμοσφαιρική μέθοδος(ASHRAE 52/76) για τις κλάσεις F
Ένα χρωματόμετρο χρησιμοποιείται για την ανάλυση του χρωματισμού δυο φύλλων-φίλτρων ελέγχου που τοποθετούνται στην ροή ατμοσφαιρικού αέρα, το ένα πριν το δοκιμαζόμενο φίλτρο και ένα μετά το δοκιμαζόμενο φίλτρο. Η απόδοση υπολογίζεται με βάση την αναλογία μεταξύ των όγκων του αέρα που απαιτούνται για να λάβουν το ίδιο χρώμα και τα δύο φύλλα ελέγχου.

D.O.P. οπτική μέθοδος για τις κλάσεις H-U
Μια ποσότητα από αερολλύματα που περιέχουν μόρια ομοιόμορφης διαμέτρου 0,3μm χρησιμοποιούνται σαν ροή αέρα. Η διαφορά στις συγκεντρώσεις αυτών των αερολλυμάτων πριν το δοκιμαζόμενο φίλτρο και μετά από αυτό, μετριέται από ένα φωτόμετρο από το οποίο καθορίζεται η απόδοση.